۱۳۸۷ دی ۲۷, جمعه

آفتاب جاودانه ام -از کتاب دل انگاره های تنهایی-


ای فروغ هماره مانا ی من
آفتاب جاودانه ام
همه ی واژه ی هایم از گرمای
تو به رستن نشسته
از تو نوشیده آب
دیده رویا
گذر کرده از دریا
و به افسون
نی لبک آوینت
در حوض چشمانت
به تمنای لمس اندامت
ماهی پولک سرخ لبت
گشته ام غرق
بگذار همیشه در بهت تماشایت بمانم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

دیدگاه ها و اندیشه خود را درباره نوشتار برای نویسنده وبلاگ و دیگر بازدیدکنندگان بنوبسید.
با سپاس