از کتاب «غنچه های سرخ» شهریار آهنگ
--------------------------------------------------------------------------------------------
و به انتهای سکوت خواهم رفت
و نطفه های لزج را لمس خواهم کرد
گیسوان دریا را به باد خواهم داد
در هم آغوشی خاک و باد
می رویم
و به انسان ها خواهم گفت:
بلوغ
سائیدن تن ها ،تنها نیست
بلوغ
آواز بهار است
و تنهایی قویی است
که نت های سفر را
در پرواز
می نوازد آرام!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
دیدگاه ها و اندیشه خود را درباره نوشتار برای نویسنده وبلاگ و دیگر بازدیدکنندگان بنوبسید.
با سپاس